همایش آروین البرز SEPJR 1 4 Studying the relationship between emotional development and happiness in adolescents between 12 and 15 years old بررسی ارتباط بین رشد عاطفی و شادکامی در نوجوانان بین ۱۲ تا ۱۵ سال 318 333 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA سیما کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، استان البرز، ایران. سعیده استادیار روان شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران 2025 04 21 Today, happiness is recognized as one of the most important indicators of mental health and quality of life. Adolescence is a critical stage in the process of individual development that is accompanied by intensive physiological, psychological, and social changes. Emotional maturity and the ability to manage emotions effectively play a key role in the mental health and happiness level of adolescents. A better understanding of this relationship can lead to the development of more effective strategies and programs to promote the mental health of future generations. Given the importance of emotional regulation in increasing psychological flexibility and creativity of adolescents, it is essential to conduct research focused on the interaction between factors of emotional growth and happiness. The present study aimed to investigate the relationship between emotional growth and happiness in 12- to 15-year-old Tehrani adolescents, given the importance of adolescence and the role of happiness in their mental health. A descriptive-correlation study was conducted with multi-stage cluster sampling on 322 first-year high school students in Tehran (academic year 1403-1404). The research instruments were Oxford Happiness Questionnaire and Basheer Singh and Bhargava's Emotional Maturity Questionnaire. Linear regression was used to analyze the data. The average happiness of Tehrani adolescents was within the normal range and lower in girls than in boys. A strong positive correlation was observed between emotional maturity and happiness. Emotional maturity explained 32% of the variance in happiness. There was a nonlinear relationship between the two variables, such that happiness was related to the square root of emotional maturity and probably has a minimum point in the development of emotional maturity. The happiness status of Tehrani adolescents is relatively unfavorable and emotional maturity is an important factor in improving it. Attention to the mental health of adolescents, especially girls, and interventions to improve emotional maturity and happiness are essential. Future studies should examine socio-cultural dimensions, screening for mood disorders, identifying the minimum point of the relationship, and developing support guidelines. The results are a warning for more serious attention to the mental health of Iran's future generation and the need for timely interventions. امروزه، شادکامی به عنوان یکی از مهم‌ترین شاخص‌های سلامت روان و کیفیت زندگی شناخت می‌شود. دوران نوجوانی، مرحله‌ای حیاتی در فرآیند رشد فرد است که با تغییرات فیزیولوژیکی، روانی و اجتماعی فشرده‌ای همراه است. بلوغ عاطفی و توانایی مدیریت هیجانات، به شکلی مؤثر، نقش کلیدی در سلامت روان و سطح شادکامی نوجوانان دارد. درک بهتر این ارتباط، می‌تواند به تدوین راهکارها و برنامه‌های مؤثرتری برای ارتقای سلامت روان نسل‌های آینده منجر شود. با توجه به اهمیت تنظیم‌گری هیجانی در افزایش انعطاف‌پذیری روان‌شناختی، و خلاقیت نوجوانان، انجام پژوهش‌های متمرکز بر تعامل بین عوامل رشد عاطفی و شادکامی ضروری است. پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط بین رشد عاطفی و شادکامی در نوجوانان ۱۲ تا ۱۵ ساله تهرانی انجام شد، با توجه به اهمیت دوران نوجوانی و نقش شادکامی در سلامت روان آنان. مطالعه توصیفی-همبستگی با نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای بر روی ۳۲۲ دانش‌آموز متوسطه اول شهر تهران (سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴) انجام شد. ابزارهای پژوهش، پرسشنامه‌های شادکامی آکسفورد و بلوغ عاطفی باشویر سینگ و بهارگاوا بودند. از رگرسیون خطی برای تحلیل داده‌ها استفاده شد. میانگین شادکامی نوجوانان تهرانی در مرز بهنجار و در دختران پایین‌تر از پسران بود. همبستگی مثبت و قوی بین بلوغ عاطفی و شادکامی مشاهده شد. بلوغ عاطفی ۳۲% از واریانس شادکامی را تبیین نمود. رابطه غیرخطی بین دو متغیر وجود داشت، به طوری که شادکامی با ریشه دوم بلوغ عاطفی مرتبط بود و احتمالاً نقطه کمینه در رشد بلوغ عاطفی دارد. وضعیت شادکامی نوجوانان تهرانی نسبتاً نامطلوب و بلوغ عاطفی عامل مهمی در ارتقای آن است. توجه به سلامت روان نوجوانان، به ویژه دختران و مداخلات جهت ارتقای بلوغ عاطفی و شادکامی ضروری است. مطالعات آتی باید به بررسی ابعاد فرهنگی-اجتماعی، غربالگری اختلالات خلقی، شناسایی نقطه کمینه رابطه و تدوین دستورالعمل‌های حمایتی بپردازند. نتایج، هشداری برای توجه جدی‌تر به سلامت روان نسل آینده‌ساز ایران و ضرورت مداخلات بهنگام است. /downloadfilepdf/1114443