همایش آروین البرز SEPJR 1 4 Predicting the Quality of the Mother-Daughter Relationship Based on Parental Self-Efficacy and Mindful Parenting in Mothers with Teenage Daughters in Isfahan پیش بینی کیفیت رابطه مادر-دختر بر اساس خودکارآمدی والدینی و والدگری ذهن آگاهانه در مادران دارای دختر نوجوان شهر اصفهان 384 402 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA زهره کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، گروه مشاوره، موسسه آموزش عالی صفاهان، اصفهان، ایران محمد استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی، روانشناسی و زبان های خارجی، واحد اصفهان خوراسگان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران 2025 04 21 The parent-child relationship, especially the mother-daughter relationship, is one of the factors affecting the mental and social health of adolescents. The adolescent period is accompanied by important changes in cognitive, emotional, and social aspects that affect the quality of this relationship. This study aimed to investigate the effect of parental self-efficacy and mindful parenting on the quality of the mother-daughter relationship. This study is descriptive-correlational and applied. The statistical population included mothers of female students in the first year of high school in Isfahan in the academic year 1402-1403. 380 people were selected using multistage cluster sampling. The data collection tools included the "Parent-Child Relationship Quality (CPRS)", "Mindful Parenting (MIPQ)" and "Parental Self-Efficacy (PSAM)" questionnaires. Data analysis was performed using Pearson correlation coefficient and multiple regression and SPSS 24 software. Data analysis showed that the multiple correlation between mindful parenting and parental self-efficacy with the quality of the mother-daughter relationship is 0.417, and these two variables predict 17.4% of the quality of the mother-daughter relationship. Also, the effect of parental self-efficacy on the quality of the mother-daughter relationship is 0.336 and mindful parenting is 0.283. In addition, among the dimensions of mindful parenting, only the dimension of parenting based on acceptance and understanding has the ability to predict the quality of the mother-daughter relationship. Parental self-efficacy and mindful parenting are positive predictors of the quality of the mother-daughter relationship. Improving these components through education can lead to improving the mother-daughter relationship and ultimately improving the mental health of adolescents. رابطه والد-فرزندی، به‌خصوص ارتباط مادر-دختر، از عوامل تأثیرگذار بر سلامت روان و اجتماعی نوجوانان است. دوره نوجوانی با تغییرات مهمی در جنبه‌های شناختی، هیجانی و اجتماعی همراه است که کیفیت این رابطه را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر خودکارآمدی والدینی و والدگری ذهن آگاهانه بر کیفیت رابطه مادر-دختر انجام شده است. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی و کاربردی است. جامعه آماری شامل مادران دانش‌آموزان دختر دوره اول متوسطه شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود. ۳۸۰ نفر به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه‌های «کیفیت رابطه والد-فرزند (CPRS)»، «والدگری ذهن آگاهانه (MIPQ)» و «خودکارآمدی والدینی (PSAM)» بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه و نرم‌افزار SPSS 24 انجام شد. تجزیه ‌و تحلیل داده‌ها نشان داد میزان همبستگی چندگانه بین والدگری ذهن آگاهانه و خودکارآمدی والدینی با کیفیت رابطه مادر- دختر 417/0 می‌باشد و این دو متغیر 4/17 درصد کیفیت رابطه مادر- دختر را پیش‌بینی می‌کنند. همچنین تأثیر خودکارآمدی والدینی بر کیفیت رابطه مادر - دختر 336/0 و والدگری ذهن آگاهانه 283/0 است. ضمن اینکه از بین ابعاد والدگری ذهن آگاهانه تنها بعد والدگری مبتنی بر پذیرش و درک، توانایی پیش‌بینی کیفیت رابطه مادر- دختر را دارد. خودکارآمدی والدینی و والدگری ذهن آگاهانه پیش‌بینی‌کننده‌های مثبتی برای کیفیت رابطه مادر-دختر هستند. ارتقای این مؤلفه‌ها از طریق آموزش می‌تواند به بهبود رابطه مادر-دختر و در نهایت بهبود سلامت روان نوجوانان منجر شود. /downloadfilepdf/1169362