Hamayesh Arwin Alborz همایش آروین البرز <meta name= فصلنامه یافته های نوین در علوم اجتماعی، علوم تربیتی و روانشناسی SEPJR 3 1 2026 08 22 بررسی تأثیر استفاده از فناوری های نوین آموزشی بر انگیزه یادگیری و خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی بررسی تأثیر استفاده از فناوری های نوین آموزشی بر انگیزه یادگیری و خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی 359 378 FA آوا سادات حسینی دکتری آموزش و ارتقای سلامت آوا سادات حسینی دکتری آموزش و ارتقای سلامت مهناز فیروز رنجبر کارشناس ارشد برنامه ریزی درسی مهناز فیروز رنجبر کارشناس ارشد برنامه ریزی درسی 2026 08 02 پیشرفت شتابان علم و فناوری در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با چالش اساسی بازنگری در روش های سنتی تدریس و جایگزینی رویکردهای نوین یاددهی- یادگیری مواجه ساخته است. در این میان، فناوری های نوین آموزشی به عنوان یکی از مهم ترین محورهای تحول، نه تنها ابزار کمک آموزشی، بلکه عاملی مؤثر در شکل دهی به فرایند یادگیری، افزایش تعامل و ایجاد انگیزه در دانش آموزان شناخته می شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر استفاده از فناوری های نوین آموزشی بر انگیزه یادگیری و خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی انجام شده است. روش تحقیق از نوع توصیفی- همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه های سوم تا ششم ابتدایی مدارس دولتی منطقه ساوجبلاغ در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود. با استفاده از فرمول کوکران، ۳۴3 نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. (برای جبران ریزش، ۳۶۰ پرسشنامه توزیع و ۳۴۸ پرسشنامه بازگردانده شد). داده ها از طریق سه ابزار: پرسشنامه محقق ساخته استفاده از فناوری آموزشی، پرسشنامه انگیزه یادگیری (Pintrich & De Groot, 1990) و پرسشنامه خودتنظیمی تحصیلی (Zimmerman & Martinez-Pons, 1986) گردآوری و با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و آزمون تی مستقل در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین میزان استفاده از فناوری های آموزشی با انگیزه یادگیری (r=0.54, p<0.01) و خودتنظیمی تحصیلی (r=0.48, p<0.01) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین ۲۹٪ از تغییرات انگیزه و ۲۳٪ از تغییرات خودتنظیمی توسط فناوری آموزشی قابل پیش بینی بود. یافته ها اهمیت گنجاندن هدفمند فناوری در آموزش ابتدایی را برای ارتقای کیفیت یادگیری، افزایش خودکارآمدی و تقویت مهارت های خود مدیریتی دانش آموزان تأیید می کند. پیشرفت شتابان علم و فناوری در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با چالش اساسی بازنگری در روش های سنتی تدریس و جایگزینی رویکردهای نوین یاددهی- یادگیری مواجه ساخته است. در این میان، فناوری های نوین آموزشی به عنوان یکی از مهم ترین محورهای تحول، نه تنها ابزار کمک آموزشی، بلکه عاملی مؤثر در شکل دهی به فرایند یادگیری، افزایش تعامل و ایجاد انگیزه در دانش آموزان شناخته می شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر استفاده از فناوری های نوین آموزشی بر انگیزه یادگیری و خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی انجام شده است. روش تحقیق از نوع توصیفی- همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه های سوم تا ششم ابتدایی مدارس دولتی منطقه ساوجبلاغ در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود. با استفاده از فرمول کوکران، ۳۴3 نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. (برای جبران ریزش، ۳۶۰ پرسشنامه توزیع و ۳۴۸ پرسشنامه بازگردانده شد). داده ها از طریق سه ابزار: پرسشنامه محقق ساخته استفاده از فناوری آموزشی، پرسشنامه انگیزه یادگیری (Pintrich & De Groot, 1990) و پرسشنامه خودتنظیمی تحصیلی (Zimmerman & Martinez-Pons, 1986) گردآوری و با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و آزمون تی مستقل در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین میزان استفاده از فناوری های آموزشی با انگیزه یادگیری (r=0.54, p<0.01) و خودتنظیمی تحصیلی (r=0.48, p<0.01) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین ۲۹٪ از تغییرات انگیزه و ۲۳٪ از تغییرات خودتنظیمی توسط فناوری آموزشی قابل پیش بینی بود. یافته ها اهمیت گنجاندن هدفمند فناوری در آموزش ابتدایی را برای ارتقای کیفیت یادگیری، افزایش خودکارآمدی و تقویت مهارت های خود مدیریتی دانش آموزان تأیید می کند. https://sepjr.ir/downloadfilepdf/12737