همایش آروین البرز SEPJR 2 1 2025 08 28 Analysis of the effect of time management variables, parental self-esteem, preschool education, and failure on academic achievement and social performance in borderline elementary school students in Qorveh city تحلیل تأثیر متغییر های مدیریت زمان، عزت نفس والدین، آموزش پیش‌دبستانی و ناکامی بر پیشرفت تحصیلی و عملکرد اجتماعی در دانش‌آموزان مرزی مقطع ابتدایی شهرستان قروه 226 239 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA سینا دانشجو ارشد روانشناسی دانشگاه آزاد 2025 08 17 Abstract The present study was conducted with the aim of examining the effects of time management, parental self-esteem, preschool education, and frustration on academic achievement and social performance among borderline primary school students in Qorveh County. In this study, the role of time management was investigated as a variable influencing the reduction of academic stress, increasing productivity, and enhancing student life satisfaction. The statistical population consisted of 150 randomly selected students from different fields. Data collection tools included Macan’s Time Management Questionnaire (1994) and an Academic Achievement Scale. Statistical analyses revealed a positive and significant relationship between the use of time management skills and academic success. Furthermore, students with higher time management abilities reported lower levels of stress and greater satisfaction. These findings suggest that teaching and promoting time management skills can serve as an effective tool in improving students’ academic and psychological performance. The role of parental self-esteem in children’s academic success was also examined. Self-esteem is recognized as an important psychological factor in parenting behaviors and interactions with children. The results indicate that parents with higher levels of self-esteem are more likely to adopt positive parenting practices, and their children generally achieve better academic outcomes. Moreover, parental educational level played a significant mediating role in this relationship. Based on these findings, strengthening parental self-esteem can be considered an effective approach for enhancing children’s academic performance. The study recommends designing and implementing educational and counseling programs aimed at improving parental self-esteem. In addition, the study investigated the impact of preschool education on students’ academic progress and social behaviors. Preschool, as the first formal stage of education, plays a decisive role in shaping children’s cognitive, linguistic, mathematical, and social skills. Using a quantitative research method and tools such as structured questionnaires, interviews with teachers and parents, and standardized tests in reading, writing, and mathematics, the study collected data from randomly selected primary school students in Qorveh County. The findings showed that participation in preschool education significantly improved first-grade academic performance and fostered the development of positive social behaviors. The results highlight preschool education as an effective investment in children’s educational development. Finally, the effect of frustration on aggression levels among male and female primary school students in Qorveh County was explored. Frustration, as a fundamental factor in the emergence of aggressive behaviors, plays a critical role in shaping children’s emotional and behavioral responses. In children, frustration may arise from inability to complete assignments, classroom discrimination, or social rejection, potentially leading to negative behaviors. Using a descriptive-analytical method and standardized tools such as the Buss and Perry questionnaires, the study measured levels of frustration and aggression. The findings revealed a significant relationship between frustration and increased aggression, with gender differences in behavioral responses: girls tended to exhibit internalized reactions (such as crying or depression), while boys were more likely to show externalized behaviors (such as fighting and verbal aggression). The study emphasizes the importance of educating parents and teachers in managing frustration and controlling aggression, and it offers practical recommendations for implementing effective coping strategies in schools. چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر متغییر های مدیریت زمان، عزت نفس والدین، آموزش پیش‌دبستانی و ناکامی بر پیشرفت تحصیلی و عملکرد اجتماعی در دانش‌آموزان مرزی مقطع ابتدایی شهرستان قروه انجام شده است. در این مطالعه، نقش مدیریت زمان به عنوان متغیری مؤثر در کاهش استرس تحصیلی، افزایش بهره‌وری، و ارتقاء رضایت از زندگی دانش آموزی مورد بررسی قرار گرفت. جامعه آماری شامل 150 دانش آموز از رشته‌های مختلف بود که به‌صورت تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسش‌نامه مدیریت زمان "ماکان" (1994) و مقیاس پیشرفت تحصیلی بود. نتایج تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری نشان داد که بین میزان استفاده از مهارت‌های مدیریت زمان و موفقیت تحصیلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین دانش آموزانی که دارای توانایی بالاتری در مدیریت زمان بودند، سطوح پایین‌تری از استرس و رضایت‌مندی بالاتری را گزارش کردند. این یافته‌ها بیانگر آن است که آموزش و ترویج مهارت‌های مدیریت زمان می‌تواند به‌عنوان ابزاری کارآمد در بهبود عملکرد تحصیلی و روانی دانش آموزان ایفای نقش کند.همچنین در بررسی نقش عزت نفس والدین در موفقیت تحصیلی کودکان عزت نفس به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های مهم روانشناختی در رفتارهای والدگری و تعامل با فرزندان شناخته می‌شود. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که والدین با سطح بالای عزت نفس، بیشتر از روش‌های فرزندپروری مثبت استفاده می‌کنند و فرزندان آن‌ها معمولاً از عملکرد تحصیلی بهتری برخوردارند. همچنین سطح تحصیلات والدین به‌عنوان یک متغیر میانجی، در این رابطه نقش معناداری ایفا کرده است. بر اساس یافته‌ها، تقویت عزت نفس والدین می‌تواند به‌عنوان رویکردی مؤثر برای ارتقای سطح تحصیلی کودکان مدنظر قرار گیرد. پژوهش پیشنهاد می‌دهد که برنامه‌های آموزشی و مشاوره‌ای برای ارتقای عزت نفس والدین طراحی و اجرا شود. همچنین در بررسی تأثیر آموزش پیش‌دبستانی بر پیشرفت تحصیلی و رفتارهای اجتماعی دانش‌آموزان ، آموزش پیش‌دبستانی به‌عنوان نخستین مرحله رسمی آموزش، نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری مهارت‌های شناختی، زبانی، ریاضی و اجتماعی کودکان ایفا می‌کند. این مطالعه با استفاده از روش تحقیق کمی و ابزارهایی نظیر پرسشنامه ساختاریافته، مصاحبه با معلمان و والدین، و آزمون‌های استاندارد خواندن، نوشتن و ریاضی انجام شد. نمونه‌گیری به‌صورت تصادفی در میان دانش‌آموزان مدارس ابتدایی شهرستان قروه انجام گرفت. یافته‌ها نشان داد که شرکت در دوره پیش‌دبستانی با بهبود معنادار در عملکرد تحصیلی پایه اول و توسعه رفتارهای اجتماعی مثبت همراه است. نتایج حاکی از آن است که آموزش پیش‌دبستانی می‌تواند به‌عنوان یک سرمایه‌گذاری اثربخش در توسعه تحصیلی کودکان مورد توجه قرار گیرد. همچنین در بررسی تأثیر ناکامی بر سطح پرخاشگری در میان دانش‌آموزان دختر و پسر مقطع ابتدایی شهرستان قروه انجام شده است، ناکامی به‌عنوان یکی از عوامل اساسی در بروز رفتارهای پرخاشگرانه، نقشی مهم در شکل‌گیری واکنش‌های هیجانی و رفتاری کودکان ایفا می‌کند. در کودکان، ناکامی می‌تواند از ناتوانی در انجام تکالیف، تبعیض در کلاس، یا طرد اجتماعی ناشی شود که ممکن است به بروز رفتارهای منفی منجر گردد. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از ابزارهای استاندارد همچون پرسشنامه‌های باس و پری، میزان ناکامی و پرخاشگری را اندازه‌گیری کرده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که ناکامی رابطه‌ای معنادار با افزایش پرخاشگری دارد و واکنش‌های پرخاشگرانه در دختران و پسران به‌گونه‌ای متفاوت بروز می‌کند؛ دختران گرایش به واکنش‌های درونی (مثل گریه یا افسردگی) دارند، در حالی که پسران بیشتر رفتارهای بیرونی (مثل دعوا و پرخاش کلامی) از خود نشان می‌دهند. پژوهش حاضر بر اهمیت آموزش والدین و معلمان در زمینه مدیریت ناکامی و کنترل پرخاشگری تأکید دارد و پیشنهاداتی برای به‌کارگیری راهبردهای مقابله‌ای مناسب در مدارس ارائه می‌دهد. /downloadfilepdf/1309719