همایش آروین البرز SEPJR 2 1 The effectiveness of dialectical behavior therapy (DBT) on variables such as defense mechanisms, cognitive emotion regulation, and self-efficacy in people with generalized anxiety disorder اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT) بر متغیرهایی همچون مکانیزم های دفاعی، تنظیم شناختی هیجان و خودکارآمدی در افراد مبتلا به اختلال اضطراب تعمیم یافته 98 121 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA ابوالفضل دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد فیروزآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزآباد، ایران حسن استادیار گروه روانشناسی، واحد فیروزآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزآباد، ایران 2025 07 03 The aim of the present study is to investigate the effectiveness of dialectical behavior therapy (DBT) on variables such as defense mechanisms, cognitive emotion regulation, and self-efficacy in individuals with generalized anxiety disorder. The statistical population of the present study includes all individuals who referred to Payam Salamat Clinic in Firouzabad and Social Emergency Department of Firouzabad Welfare Department, Fars in 1403 and received a clinical diagnosis of generalized anxiety disorder, which is a total of 100 people. Out of 100 people, 30 people with the highest anxiety severity were purposefully selected and randomly assigned to the dialectical behavior therapy experimental group (15 people) and the control group (15 people). In order to collect data, the generalized anxiety disorder questionnaires (GAD-7), general self-efficacy (GSE-17), defense styles (DSQ-40), and cognitive emotion regulation questionnaire (CERQ) were used. Descriptive statistics (mean, etc.) and inferential statistics (covariance) were used to analyze the data. The results indicate that dialectical behavior therapy (DBT) has a positive and significant effect on the variables of defense mechanisms, cognitive emotion regulation, and self-efficacy in individuals with generalized anxiety disorder (P < 0.05). هدف از پژوهش حاضر برسی اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT) بر متغیرهایی همچون مکانیزم های دفاعی، تنظیم شناختی هیجان و خودکارآمدی در افراد دارای اختلال اضطراب تعمیم یافته می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه افرادی هستند که به کلینیک پیام سلامت شهرستان فیروزآباد و اورژانس اجتماعی اداره بهزیستی شهرستان فیروزآباد، فارس در سال 1403 مراجعه، و تشخیص بالینی اختلال اضطراب تعمیم یافته دریافت کرده اند، بوده که در مجموع بالغ بر ۱۰۰ نفر می باشد که از بین ۱۰۰ نفر ، 30 نفر که بیشترین شدت اضطراب را داشته، به صورت هدفمند انتخاب شده‌ و در گروه آزمایش رفتار درمانی دیالکتیکی ( 15 نفر ) و گروه کنترل( 15 نفر )، به صورت تصادفی گمارش شده اند. به منظور جمع آوری داده پرسشنامه های اختلال اضطراب فراگیر (GAD-7)، خودکارآمدی عمومی (GSE-17)، سبک های دفاعی (DSQ-40) و پرسشنامه ی نظم‌جویی شناختی هیجان (CERQ) مورد استفاده قرار گرفت. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی (میانگین و ....) و آمار استنباطی (کوواریانس) استفاده شد. نتایج بدست آمده حاکی از آن است که رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT) بر متغیرهای مکانیزم های دفاعی، تنظیم شناختی هیجان و خودکارآمدی در افراد دارای اختلال اضطراب تعمیم یافته تاثیر مثبت و معناداری دارد(05/0 > P). /downloadfilepdf/133854