همایش آروین البرز SEPJR 2 2 2025 10 02 A Structural Analysis of the Relationship between Strategic Management, Team Cohesion, Organizational Commitment, and the International Success of National Table Tennis Teams تحلیل ساختاری ارتباط مدیریت استراتژیک، انسجام تیمی، تعهد سازمانی و موفقیت بین‌المللی تیم‌های ملی تنیس روی میز 1 16 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA محسن کارشناسی ارشد رشته مدیریت ورزشی، گرایش مدیریت راهبردی در سازمان های ورزشی، موسسه آموزش عالی غیردولتی علامه قزوینی، استان قزوین، ایران. نسترن استادیار، موسسه آموزش عالی غیردولتی علامه قزوینی، استان قزوین، ایران. 2025 08 20 In the present era, championship sports are faced with intense competition, technological growth, and management complexities, and national success in international arenas, especially in reactive-tactical disciplines such as table tennis, requires precise strategic planning and management. Among the management approaches, strategic management, with its emphasis on environmental analysis, goal setting, strategy formulation, implementation, and evaluation, has a pivotal position in guiding and developing national teams. In addition, team cohesion and organizational commitment, as key psychological factors, can strengthen the path of strategic management's impact on sports performance and success. The aim of the present study is to investigate the relationship and predictive role of strategic management on the international success of Iran's national table tennis teams, considering the mediating role of team cohesion and organizational commitment. This study attempts to clarify both the managerial dimensions and psychosocial constructs related to the performance of national teams by presenting an integrated conceptual model. The research method was descriptive-correlational and quantitative. The statistical population included all national table tennis players (male and female). Of these, 100 people (50 female and 50 male) were selected using simple random sampling, who met the inclusion criteria such as having at least two official appearances in national competitions and three years of professional experience. The data collection tools included a demographic information questionnaire, a strategic management questionnaire based on the Hill and Jones model (2007), and a national team success questionnaire (29 items in six axes). The validity of the tools was confirmed by content method and reliability by Cronbach's alpha coefficient (more than 0.80). The data were analyzed with SPSS version 24 and descriptive (mean, standard deviation) and inferential (Kolmogrov-Smirnov test, Pearson correlation, multiple regression, and path analysis) statistical analyses. The findings showed that there is a positive and significant relationship between strategic management and international success of teams (p<0.05). Also, team cohesion and organizational commitment both had a high correlation with sports success and played a significant mediating role in the effect of strategic management on international success. The highest correlation observed was between team cohesion and organizational commitment (r = 0.436). The fit indices of the conceptual model were reported to be favorable (CFI = 0.94; RMSEA = 0.06) and the total effect of strategic management on success was estimated to be 0.46. Among the dimensions of strategic management, strategy evaluation was the strongest predictor of success, and among the components of success, technique played the most important role. ورزش قهرمانی در عصر حاضر با رقابت‌های فشرده، رشد فناوری و پیچیدگی‌های مدیریتی روبه‌رو است و موفقیت ملی در عرصه‌های بین‌المللی، به‌ویژه در رشته‌های واکنشی–تاکتیکی مانند تنیس روی میز، نیازمند برنامه‌ریزی و مدیریت راهبردی دقیق است. از میان رویکردهای مدیریتی، مدیریت استراتژیک با تأکید بر تحلیل محیطی، هدف‌گذاری، تدوین، اجرا و ارزیابی استراتژی، جایگاهی محوری در هدایت و توسعه تیم‌های ملی دارد. در کنار آن، انسجام تیمی و تعهد سازمانی به‌عنوان عوامل روان‌شناختی کلیدی، می‌توانند مسیر اثرگذاری مدیریت استراتژیک بر عملکرد و موفقیت ورزشی را تقویت کنند. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه و نقش پیش‌بینی‌کنندگی مدیریت استراتژیک بر موفقیت بین‌المللی تیم‌های ملی تنیس روی میز ایران، با در نظر گرفتن نقش میانجی انسجام تیمی و تعهد سازمانی است. این تحقیق تلاش دارد با ارائه یک مدل مفهومی یکپارچه، هم ابعاد مدیریتی و هم سازه‌های روانی–اجتماعی مرتبط با عملکرد تیم‌های ملی را روشن سازد. روش تحقیق توصیفی–همبستگی و به‌صورت کمّی انجام گرفته است. جامعه آماری شامل کلیه ملی‌پوشان تنیس روی میز (زن و مرد) بود. از این میان، با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده، ۱۰۰ نفر (۵۰ زن و ۵۰ مرد) انتخاب شدند که واجد ملاک‌های ورود نظیر سابقه حداقل دو حضور رسمی در مسابقات ملی و سه سال تجربه حرفه‌ای بودند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه اطلاعات جمعیت‌شناختی، پرسشنامه مدیریت استراتژیک بر اساس مدل هیل و جونز (۲۰۰۷)، و پرسشنامه موفقیت تیم ملی (۲۹ آیتم در شش محور) بود. روایی ابزارها به روش محتوایی و پایایی به‌وسیله ضریب آلفای کرونباخ (بیش از 0.80) تأیید شد. داده‌ها با SPSS نسخه ۲۴ و تحلیل‌های آماری توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و استنباطی (آزمون کلموگروف–اسمیرنوف، همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه، و تحلیل مسیر) بررسی شدند. یافته‌ها نشان داد میان مدیریت استراتژیک و موفقیت بین‌المللی تیم‌ها رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (p<0.05). همچنین انسجام تیمی و تعهد سازمانی هر دو همبستگی بالایی با موفقیت ورزشی داشتند و نقش میانجی معناداری در اثرگذاری مدیریت استراتژیک بر موفقیت بین‌المللی ایفا کردند. بالاترین همبستگی مشاهده‌شده بین انسجام تیمی و تعهد سازمانی (r = 0.436) بود. شاخص‌های برازش مدل مفهومی مطلوب گزارش شد (CFI = 0.94؛ RMSEA = 0.06) و اثر کل مدیریت استراتژیک بر موفقیت برابر با 0.46 برآورد گردید. در میان ابعاد مدیریت استراتژیک، ارزیابی استراتژی قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده موفقیت بود و در میان مؤلفه‌های موفقیت، تکنیک بیشترین نقش را داشت.

/downloadfilepdf/1375667