همایش آروین البرز SEPJR 2 3 2026 01 26 نقش میانجی سبک‌های فرزندپروری در ارتباط تعارض کار–خانواده مادران شاغل با استفاده آسیب‌زای کودکان از وسایل دیجیتال نقش میانجی سبک‌های فرزندپروری در ارتباط تعارض کار–خانواده مادران شاغل با استفاده آسیب‌زای کودکان از وسایل دیجیتال 123 133 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA سیده فاطمه دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی عمومی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران دکتر سمانه استادیار روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران 2026 01 26 هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه تعارض کار_خانواده مادران شاغل و استفاده آسیب‌زای کودکان از وسایل دیجیتال با نقش میانجی سبک‌های فرزندپروری می باشد. جامعه آماری شامل مادران شاغل دارای کودکان 4 تا 7 سال در شهر بابل در سال 1403 بود. نمونه‌ ای به حجم 200 نفر به روش در دسترس انتخاب شد. ابزار های پژوهش شامل پرسشنامه تعارض کار–خانواده کارلسون و همکاران (2000)، پرسشنامه استفاده آسیب‌زای کودک از وسایل دیجیتال محمدزاده و همکاران (1401) و پرسشنامه سبک‌ های فرزندپروری رابینسون و همکاران (2001) بود. داده‌ ها با استفاده از همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر در نرم‌افزارهای SPSS-27 و AMOS-22 تحلیل شدند. نتایج نشان داد تعارض کار–خانواده، رابطه مثبت و معناداری با استفاده آسیب‌زای کودکان از وسایل دیجیتال دارد (r=0.79, p<0.001). همچنین تعارض کار–خانواده رابطه منفی با سبک فرزندپروری مقتدرانه (p<0.001, r=-0.31) و رابطه مثبت با سبک‌ های مستبدانه (p<0.001, r=0.33) و سهل‌گیرانه (p<0.001, r=0.29) دارد. رابطه سبک فرزندپروری مقتدرانه و استفاده آسیب‌زای کودکان از وسایل دیجیتال معنادار بدست نیامد (p=0.05, r=-0.13). متغیر سبک فرزندپروری مستبدانه و استفاده آسیب‌زا از وسایل دیجیتال توسط کودکان رابطه معناداری دارد (p<0.001, r=0.48). رابطه سبک فرزندپروری سهل‌گیرانه و استفاده‌ آسیب‌زای کودکان از وسایل دیجیتال نیز معنادار است (p<0.001, r=0.38). از میان سبک‌های فرزندپروری، تنها سبک مستبدانه نقش میانجی نسبی در رابطه بین تعارض کار_خانواده و استفاده آسیب‌زای کودک از وسایل دیجیتال نشان داد (p<0.001, β=0.90). یافته‌ها نشان می‌دهد که تعارض کار_خانواده مادران می‌تواند با افزایش سبک فرزندپروری مستبدانه و در نتیجه افزایش احتمال استفاده آسیب‌زای کودک از وسایل دیجیتال همراه باشد. این نتایج بر ضرورت مداخلات حمایتی برای کاهش تعارض کار–خانواده و بهبود شیوه‌ های فرزندپروری تأکید دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه تعارض کار_خانواده مادران شاغل و استفاده آسیب‌زای کودکان از وسایل دیجیتال با نقش میانجی سبک‌های فرزندپروری می باشد. جامعه آماری شامل مادران شاغل دارای کودکان 4 تا 7 سال در شهر بابل در سال 1403 بود. نمونه‌ ای به حجم 200 نفر به روش در دسترس انتخاب شد. ابزار های پژوهش شامل پرسشنامه تعارض کار–خانواده کارلسون و همکاران (2000)، پرسشنامه استفاده آسیب‌زای کودک از وسایل دیجیتال محمدزاده و همکاران (1401) و پرسشنامه سبک‌ های فرزندپروری رابینسون و همکاران (2001) بود. داده‌ ها با استفاده از همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر در نرم‌افزارهای SPSS-27 و AMOS-22 تحلیل شدند. نتایج نشان داد تعارض کار–خانواده، رابطه مثبت و معناداری با استفاده آسیب‌زای کودکان از وسایل دیجیتال دارد (r=0.79, p<0.001). همچنین تعارض کار–خانواده رابطه منفی با سبک فرزندپروری مقتدرانه (p<0.001, r=-0.31) و رابطه مثبت با سبک‌ های مستبدانه (p<0.001, r=0.33) و سهل‌گیرانه (p<0.001, r=0.29) دارد. رابطه سبک فرزندپروری مقتدرانه و استفاده آسیب‌زای کودکان از وسایل دیجیتال معنادار بدست نیامد (p=0.05, r=-0.13). متغیر سبک فرزندپروری مستبدانه و استفاده آسیب‌زا از وسایل دیجیتال توسط کودکان رابطه معناداری دارد (p<0.001, r=0.48). رابطه سبک فرزندپروری سهل‌گیرانه و استفاده‌ آسیب‌زای کودکان از وسایل دیجیتال نیز معنادار است (p<0.001, r=0.38). از میان سبک‌های فرزندپروری، تنها سبک مستبدانه نقش میانجی نسبی در رابطه بین تعارض کار_خانواده و استفاده آسیب‌زای کودک از وسایل دیجیتال نشان داد (p<0.001, β=0.90). یافته‌ها نشان می‌دهد که تعارض کار_خانواده مادران می‌تواند با افزایش سبک فرزندپروری مستبدانه و در نتیجه افزایش احتمال استفاده آسیب‌زای کودک از وسایل دیجیتال همراه باشد. این نتایج بر ضرورت مداخلات حمایتی برای کاهش تعارض کار–خانواده و بهبود شیوه‌ های فرزندپروری تأکید دارد.

/downloadfilepdf/14054