همایش آروین البرز SEPJR 2 2 2025 10 07 Feasibility and requirements of integrating curriculum with emotional learning in elementary school: A new approach to improving the quality of education امکان سنجی و الزامات تلفیق برنامه درسی با یادگیری عاطفی در دوره ابتدایی: رویکردی نوین در ارتقای کیفیت آموزش 47 63 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA کیوان آموزش و پرورش 2025 09 23 The purpose of this study is to investigate the feasibility and requirements of integrating the formal curriculum with emotional learning components in elementary school in order to improve the quality of education and improve the all-round development of students. Emotional learning, as a process for acquiring social, emotional, and moral skills, plays an important role in shaping students' behavior, attitude, and academic performance. The present study, using a descriptive-analytical method, has attempted to provide a conceptual framework for integrating emotional learning into the elements of the curriculum: goal, content, teaching method, and evaluation. The findings show that integrating emotional learning with the curriculum not only improves social behaviors, increases empathy, responsibility, and self-regulation skills in students, but also has a significant positive effect on academic achievement, reduces anxiety, and improves learning motivation. It was also found that this approach requires a review of the curriculum documents, empowering teachers in the field of emotional literacy, and using participatory and reflective methods in teaching. The proposed integrated model provides a platform for the formation of the learner's emotional development, in which students acquire life and emotional skills while learning academic concepts. The results of the research help educational policymakers, curriculum planners, and teachers to provide a suitable platform for the education and training of capable, balanced, and ethical human beings with a comprehensive approach. هدف این پژوهش بررسی امکان‌سنجی و الزامات تلفیق برنامه درسی رسمی با مؤلفه‌های یادگیری عاطفی در دوره ابتدایی به ‌منظور ارتقای کیفیت آموزش و بهبود رشد همه‌جانبه دانش‌آموزان است. یادگیری عاطفی به‌عنوان فرآیندی برای کسب مهارت‌های هیجانی، اجتماعی و اخلاقی، نقش مهمی در شکل‌دهی به رفتار، نگرش و عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان ایفا می‌کند. پژوهش حاضر با روش توصیفی- تحلیلی تلاش کرده است چارچوبی مفهومی برای ادغام یادگیری عاطفی در عناصر برنامه درسی (هدف، محتوا، روش تدریس و ارزشیابی) ارائه دهد. یافته‌ها نشان می‌دهند که تلفیق یادگیری عاطفی با برنامه درسی نه‌تنها موجب بهبود رفتارهای اجتماعی، افزایش همدلی، مسئولیت‌پذیری و مهارت‌های خودتنظیمی در دانش‌آموزان می‌شود، بلکه تأثیر مثبت معناداری بر پیشرفت تحصیلی، کاهش اضطراب و ارتقای انگیزه یادگیری دارد. همچنین مشخص شد که این رویکرد مستلزم بازنگری در اسناد درسی، توانمندسازی معلمان در زمینه سواد هیجانی و استفاده از روش‌های مشارکتی و بازتابی در تدریس است. مدل تلفیقی پیشنهادی بستری برای شکل‌گیری رشد عاطفی یادگیرنده فراهم می سازد که در آن دانش‌آموزان ضمن فراگیری مفاهیم درسی، مهارت‌های زندگی و عاطفی را نیز کسب نمایند. نتایج پژوهش به سیاست‌گذاران آموزشی، برنامه‌ریزان درسی و معلمان کمک می کند تا با رویکردی جامع‌نگر، بستری مناسب برای آموزش‌وپرورش انسان‌هایی توانمند، متعادل و اخلاق‌مدار فراهم آورند. /downloadfilepdf/1555079