همایش آروین البرز SEPJR 2 2 2025 11 25 Phenomenological Exploration of Psychodynamic Therapists’ Experiences of the Conflict Between Emotional Boundaries and the Need for Empathy in Working with Patients with Narcissistic Traits پدیدارشناسی تجربه درمانگران روان‌پویشی از تعارضات میان مرزهای عاطفی و نیاز به همدلی در کار با بیماران دارای ویژگی‌های خودشیفتگی 273 287 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA مریم کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. 2025 11 04 The present study, using an interpretive phenomenological approach, examined the lived experience of psychodynamic therapists in dealing with the conflict between emotional boundaries and the need for empathy in working with patients with narcissistic traits. In recent decades, increasing attention has been paid to the psychodynamics of the therapeutic relationship with narcissistic patients, because in this interaction, the therapist inevitably faces tense challenges in the connection between empathy, emotion control, and maintaining professional structure. The aim of this study is to deeply understand the inner experience of therapists in the Iranian cultural context and to reveal the meanings they make from encountering such patients. The research method was qualitative and based on interpretive phenomenology. Purposive sampling was conducted among psychodynamic therapists in Tehran who had more than five years of experience working with narcissistic patients. Data were collected through semi-structured in-depth interviews and analyzed using an interpretive phenomenological analysis approach in several iterative stages including reading, theme extraction, semantic clustering, and existential interpretation. The findings revealed four key themes: first, the therapist's experience of emotional boundaries and internal conflicts; second, the complexity and varying degrees of empathy in emotional processing; third, the balance between power and vulnerability in the relationship; and fourth, emotion regulation and meaning-making strategies. Thematic analysis showed that the conflict between boundaries and empathy is not simply a therapeutic obstacle but also a context for the therapist's inner growth and existential reflection. Iranian therapists interpret the concept of empathy in relation to cultural values ​​such as dignity and self-control, and this leads to the formation of a kind of reflective and ethical empathy. In conclusion, the therapist's experience working with narcissistic patients represents a human, multi-layered process that creates an opportunity for personal and professional growth out of emotional conflict. This research emphasizes that in the training of psychotherapists, the development of the capacity for emotional self-regulation and conscious reflection should be considered alongside technical skills so that the therapeutic relationship can simultaneously balance boundaries and empathy. پژوهش حاضر با رویکرد پدیدارشناسی تفسیری به بررسی تجربه‌ی زیسته‌ی درمانگران روان‌پویشی در مواجهه با تعارض میان مرزهای هیجانی و نیاز به همدلی در کار با بیماران دارای ویژگی‌های خودشیفتگی پرداخته است. در دهه‌های اخیر، توجه فزاینده‌ای به روان‌پویایی رابطه‌ی درمانی با بیماران خودشیفته جلب شده است، زیرا در این تعامل، درمانگر ناگزیر با چالش‌های پرتنش در پیوند میان همدلی، کنترل هیجان و حفظ ساختار حرفه‌ای روبه‌رو می‌شود. هدف این پژوهش، فهم عمیق تجربه‌ی درونی درمانگران در بستر فرهنگی ایران و آشکارسازی معناهایی است که آنان از مواجهه با چنین بیماران می‌سازند. روش پژوهش از نوع کیفی و مبتنی بر پدیدارشناسی تفسیری بود. نمونه‌گیری به شیوه‌ی هدفمند از میان درمانگران روان‌پویشی شهر تهران صورت گرفت که بیش از پنج سال سابقه‌ی کار با بیماران خودشیفته داشتند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته‌ی عمیق گردآوری و با رهیافت تحلیل پدیدارشناختی تفسیری در چند مرحله‌ی تکراری شامل خوانش، استخراج مضمون، خوشه‌بندی معنایی و تفسیر وجودی تحلیل شدند. یافته‌ها چهار مضمون کلیدی را آشکار ساخت: نخست، تجربه‌ی مرزهای هیجانی و درگیری‌های درونی درمانگر؛ دوم، پیچیدگی و درجات متغیر همدلی در پردازش هیجانی؛ سوم، توازن میان قدرت و آسیب‌پذیری در رابطه؛ و چهارم، راهبردهای تنظیم هیجان و معنا‌سازی. تحلیل مضامین نشان داد که تعارض مرز و همدلی نه صرفاً یک مانع درمانی بلکه زمینه‌ای برای رشد درونی و بازتاب وجودی درمانگر است. درمانگران ایرانی مفهوم همدلی را در پیوند با ارزش‌های فرهنگی نظیر حرمت و خویشتن‌داری معنا می‌کنند و این امر به شکل‌گیری نوعی همدلی بازتابی و اخلاقی منجر می‌شود. در نتیجه، تجربه‌ی درمانگر در کار با بیماران خودشیفته نمایانگر فرایندی انسانی و چندلایه است که از دل تعارض عاطفی، فرصتی برای رشد شخصی و حرفه‌ای می‌آفریند. این پژوهش تأکید می‌کند که در آموزش روان‌درمانگران، توسعه‌ی ظرفیت خودتنظیمی هیجانی و تأمل آگاهانه باید در کنار مهارت‌های فنی مدنظر قرار گیرد تا رابطه‌ی درمانی بتواند هم‌زمان مرز و همدلی را در تعادل نگه دارد. /downloadfilepdf/1737140