همایش آروین البرز SEPJR 2 3 2026 03 01 Examining the Factors Influencing Self-Efficacy Based on Albert Bandura's Model بررسی عوامل موثر در افزایش خود کامیابی بر اساس مدل آلبرت بندورا 195 209 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA محسن گروه جامعه شناسی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران سید ناصر گروه جامعه شناسی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران عباس استادیار گروه مدیریت، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران. 2026 01 03 Individuals are constantly in pursuit of success; however, sometimes they fail to achieve self-efficacy due to a lack of awareness regarding the influential factors. A review of the existential system reveals that every human possesses an extraordinarily delicate and complex system. The management of this system can be accomplished through effective, capable, realistic, and infinitely aware administration. This study aims to explore the factors of self-efficacy in management so that managers can enhance their motivation for achievement by drawing inspiration from these factors, thereby doubling their success in management. The research methodology employed is descriptive and survey-based, with the statistical population comprising all senior managers of public sector organizations in Isfahan. The data collection tool utilized in this study was a researcher-made questionnaire, which was validated through a pilot test with 30 questionnaires yielding a reliability estimate of 0.79 via Cronbach's alpha. To assess validity, the questionnaire was reviewed by the supervisor and advisor, who confirmed its validity. The results indicated that the most significant factors contributing to self-efficacy include past experiences, physical and psychological conditions, behavioral patterns, and encouragement. Among these, the behavioral patterns of employees had the highest average rank, placing it first. The encouragement from managers by others ranked second, while the physical and psychological conditions of employees ranked third. Lastly, past successful experiences of managers were found to be of fourth importance. افراد همواره خواهان کامیابی در عمل به وظایف خود هستند؛ اما برخی مواقع به دلیل نا آگاهی از عوامل مؤثر در خودکامیابی توفیق نمی‌یابند. با نگاهی گذرا به گردونه عالم هستی، این مسئله روشن می‌گردد که ساختمان وجود هر انسانی، دارای یک نظام تشکیلاتی فوق العاده ظریف و پیچیده است. اداره این نظام تشکیلاتی، با مدیریت صحیح، توانا، بصیر و بی نهایت آگاه میسر است. در پژوهش حاضر، سعی بر این است که عوامل خودکامیابی در مدیریت بررسی شوند، تا مدیران بتوانند با الهام از این عوامل، انگیزه توفیق طلبی را در خود افزایش داده، کامیابی در مدیریت را دو چندان نمایند. روش تحقیق این پژوهش، توصیفی از نوع پیمایشی و جامعه آماری آن کلیه مدیران ارشد سازمانهای بخش دولتی شهر اصفهان بود. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش پرسشنامه محقق ساخته بود که پایایی آن با محاسبه آلفای کرونباخ روی 30 عدد پرسشنامه به صورت پیش آزمون 79/0 برآورد و تایید شد. جهت سنجش روایی، پرسشنامه در اختیار استاد راهنما و مشاور قرار گرفت و آنها روایی پرسشنامه را تایید نمودند. نتایج حکی از آن بود که مهمترین عوامل خودکامیابی تجربیات گذشته، شرایط فیزیکی روانی، الگوهای رفتار و تشویق است که در بین آنها شاخص الگوهای رفتاری کارکنان، بیشترین میانگین رتبه را داشته و در رتبه اول قرار داشته، شاخص تشویق مدیران از سوی دیگران در رتبه دوم و شاخص شرایط فیزیکی روانی کارکنان در رتبه سوم و شاخص تجربیات موفق گذشته مدیران در رتبه چهارم اهمیت قرار دارند. /downloadfilepdf/1797547