Hamayesh Arwin Alborz همایش آروین البرز <meta name= فصلنامه یافته های نوین در علوم اجتماعی، علوم تربیتی و روانشناسی SEPJR 3 1 2026 09 15 The Relationship Between Anthropocentric and Ecocentric Personality Orientations and Support for the Criminalization of Ecocide رابطه شخصیت انسان محور و بوم محور با حمایت از جرم انگاری اکوساید 499 509 FA Seyed Shahriyar Baradaran Sadati Master in Personality Psychology, Velayat University Complex, Islamic Azad University, Central Tehran Branch – Sohanek سید شهریار برادران ساداتی کارشناسی ارشد رشته روانشناسی شخصیت، مجتمع دانشگاهی ولایت (دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی) - سوهانک 2026 08 23 Environmental crises in recent decades have increased attention to the ways in which humans perceive and value nature and the effects of such perceptions on environmental behavior. One of the emerging concepts in environmental law and international criminal law is ecocide, which is generally used to refer to widespread and severe environmental destruction. In recent years, the criminalization of ecocide at the international level has attracted increasing scholarly and legal attention. Alongside the legal dimensions of this concept, individuals’ environmental attitudes and personality-related characteristics may also influence their support for the criminalization of environmentally harmful conduct. In this context, two important approaches can be examined: anthropocentrism and ecocentrism. Anthropocentrism primarily values the environment in terms of human interests, welfare, and survival, whereas ecocentrism attributes value to nature and its components independently of humans’ direct interests. This difference in environmental valuation may affect how environmental destruction is assessed and whether criminal responses to such destruction are considered necessary. An individual with an ecocentric orientation may regard environmental destruction as morally and legally significant and support its criminalization even where the environmental harm does not have immediate and direct consequences for humans. By contrast, an individual with an anthropocentric orientation may assess the severity and significance of environmental destruction primarily on the basis of its effects on human health, security, economic interests, and livelihoods. Nevertheless, these two approaches should not be regarded as entirely fixed personality traits or as two completely distinct categories, since environmental attitudes may be influenced by various factors, including culture, education, personal experiences, socioeconomic conditions, moral values, and awareness of environmental crises. Adopting a descriptive-analytical approach, this article examines the relationship between anthropocentric and ecocentric orientations and the degree of support for the criminalization of ecocide. It argues that differences in the valuation of nature may constitute one of the factors influencing individuals’ attitudes toward the necessity of establishing criminal sanctions for the most severe forms of environmental destruction. بحران های زیست محیطی در دهه های اخیر موجب افزایش توجه به شیوه نگرش انسان نسبت به طبیعت و آثار این نگرش بر رفتارهای زیست محیطی شده است. یکی از مفاهیم جدید در حوزه حقوق محیط زیست و حقوق کیفری بین المللی، اکوساید است که به طور کلی برای اشاره به تخریب گسترده و شدید محیط زیست به کار می رود و در سال های اخیر بحث درباره جرم انگاری آن در سطح بین المللی افزایش یافته است. در کنار ابعاد حقوقی این مفهوم، نگرش و شخصیت افراد نسبت به محیط زیست نیز می تواند در میزان حمایت آنان از جرم انگاری رفتارهای مخرب زیست محیطی نقش داشته باشد. در این زمینه، دو رویکرد مهم انسان محور و بوم محور قابل بررسی هستند. رویکرد انسان محور محیط زیست را عمدتاً از منظر منافع، رفاه و بقای انسان ارزش گذاری می کند، در حالی که رویکرد بوم محور برای طبیعت و اجزای آن ارزش مستقل از منافع مستقیم انسان قائل است. این تفاوت در نگرش می تواند بر نحوه ارزیابی تخریب محیط زیست و ضرورت واکنش کیفری به آن تأثیر بگذارد. فردی که نگرش بوم محور دارد، ممکن است حتی در مواردی که خسارت زیست محیطی پیامد فوری و مستقیمی برای انسان ندارد، تخریب طبیعت را دارای اهمیت اخلاقی و حقوقی بداند و از جرم انگاری آن حمایت کند. در مقابل، فردی با نگرش انسان محور ممکن است شدت و اهمیت تخریب محیط زیست را بیشتر بر اساس آثار آن بر سلامت، امنیت، اقتصاد و زندگی انسان ارزیابی کند. با این حال، نباید این دو رویکرد را ویژگی های شخصیتی کاملاً ثابت یا دو گروه کاملاً مجزا در نظر گرفت؛ زیرا نگرش های زیست محیطی تحت تأثیر عواملی مانند فرهنگ، آموزش، تجربه های شخصی، شرایط اقتصادی، ارزش های اخلاقی و آگاهی از بحران های محیط زیستی قرار دارند. مقاله حاضر با رویکردی توصیفی ـ تحلیلی، رابطه میان نگرش انسان محور و بوم محور و میزان حمایت از جرم انگاری اکوساید را بررسی می کند و نشان می دهد که تفاوت در ارزش گذاری طبیعت می تواند یکی از عوامل مؤثر بر نگرش افراد نسبت به ضرورت ایجاد ضمانت اجراهای کیفری برای شدیدترین اشکال تخریب محیط زیست باشد. https://sepjr.ir/downloadfilepdf/18061