Hamayesh Arwin Alborz همایش آروین البرز <meta name= فصلنامه یافته های نوین در علوم اجتماعی، علوم تربیتی و روانشناسی SEPJR 2 1 2025 09 04 اختلال یادگیری و راهکارهای دانش آموزان مبتلا به اوتیسم شهر اهواز اختلال یادگیری و راهکارهای دانش آموزان مبتلا به اوتیسم شهر اهواز 297 307 FA mansourh safdel ززززززز منصوره صافدل 1.کارشناس آموزش ابتدایی،دانشگاه فرهنگیان فاطمه الزهرا(س)،اهواز، ایران 2025 09 04 هدف از این پژوهش، شناسایی شدت و الگوی اختلالات یادگیری در میان دانش‌آموزان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم در شهر اهواز و ارائه راهکارهای عملی به منظور بهبود عملکرد تحصیلی آنان بود. روش تحقیق، توصیفی–تحلیلی با رویکرد آمیخته بود و جامعه آماری شامل ۸۵ دانش‌آموز مقطع ابتدایی مبتلا به اوتیسم بود که به روش سرشماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه استاندارد اختلالات یادگیری (LDES)، چک‌لیست شناختی و مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با معلمان و والدین بود. داده‌ها با استفاده از آمارهای توصیفی، آزمون t و تحلیل محتوای کیفی بررسی شدند. یافته‌ها نشان داد که حوزه خواندن بیشترین میانگین شدت اختلال را داشته و پس از آن نوشتن و ریاضیات قرار دارند. حافظه و توجه کمترین میانگین را داشتند، اما همچنان اثرگذار بر عملکرد آموزشی بودند. نتایج کیفی نیز وجود چالش‌های دیداری–حرکتی، محدودیت پردازش اطلاعات و دامنه توجه کوتاه را تأیید کرد. نتیجه‌گیری کلی پژوهش بیان می‌کند که برنامه‌های مداخله‌ای یکپارچه، با تأکید بر مهارت‌های خواندن و عناصر شناختی پایه، می‌توانند به بهبود چشمگیر عملکرد تحصیلی این گروه منجر شوند. هدف از این پژوهش، شناسایی شدت و الگوی اختلالات یادگیری در میان دانش‌آموزان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم در شهر اهواز و ارائه راهکارهای عملی به منظور بهبود عملکرد تحصیلی آنان بود. روش تحقیق، توصیفی–تحلیلی با رویکرد آمیخته بود و جامعه آماری شامل ۸۵ دانش‌آموز مقطع ابتدایی مبتلا به اوتیسم بود که به روش سرشماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه استاندارد اختلالات یادگیری (LDES)، چک‌لیست شناختی و مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با معلمان و والدین بود. داده‌ها با استفاده از آمارهای توصیفی، آزمون t و تحلیل محتوای کیفی بررسی شدند. یافته‌ها نشان داد که حوزه خواندن بیشترین میانگین شدت اختلال را داشته و پس از آن نوشتن و ریاضیات قرار دارند. حافظه و توجه کمترین میانگین را داشتند، اما همچنان اثرگذار بر عملکرد آموزشی بودند. نتایج کیفی نیز وجود چالش‌های دیداری–حرکتی، محدودیت پردازش اطلاعات و دامنه توجه کوتاه را تأیید کرد. نتیجه‌گیری کلی پژوهش بیان می‌کند که برنامه‌های مداخله‌ای یکپارچه، با تأکید بر مهارت‌های خواندن و عناصر شناختی پایه، می‌توانند به بهبود چشمگیر عملکرد تحصیلی این گروه منجر شوند. https://sepjr.ir/downloadfilepdf/18471