همایش آروین البرز SEPJR 2 4 2026 05 06 A Phenomenological Study of the Lived Experience of Posttraumatic Growth in Individuals with Spinal Cord Injury بررسی پدیدارشناختی تجربه زیسته رشد پس از سانحه در افراد دچار ضایعه نخاعی 290 302 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA میلاد دانشگاه اردکان 2026 04 21 Background and Objective: Spinal cord injury (SCI) is a life-altering and challenging event that, in addition to its negative consequences, can provide a context for positive psychological changes. The present study aimed to phenomenologically explore the lived experience of posttraumatic growth in individuals with spinal cord injury. Method: This qualitative study was conducted using a descriptive phenomenological approach. The participants included 12 individuals (8 males and 4 females) with SCI, aged between 28 and 50 years, who were selected through purposive sampling with maximum variation until data saturation was achieved. Data were collected through in-depth, semi-structured interviews and analyzed using Colaizzi’s seven-step method. Results: The analysis of the participants’ lived experiences led to the extraction of 3 main themes: “Transformation in self-perception,” “Recreation of interpersonal relationships,” and “Spiritual transcendence and change in life philosophy,” along with 9 sub-themes. Conclusion: The findings indicate that despite enduring severe physical limitations and suffering, individuals with SCI can achieve significant levels of posttraumatic growth and create new meaning in their lives. Focusing on these components and incorporating them into psychological and rehabilitation interventions can significantly contribute to enhancing the quality of life, resilience, and adaptation of these individuals. زمینه و هدف: ضایعه نخاعی رویدادی تغییردهنده و چالش‌برانگیز در زندگی است که علاوه بر پیامدهای منفی، می‌تواند بستری برای تغییرات مثبت روان‌شناختی فراهم کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی پدیدارشناختی تجربه زیسته رشد پس از سانحه در افراد دچار ضایعه نخاعی انجام شد. روش پژوهش: این مطالعه با رویکرد کیفی و به روش پدیدارشناسی توصیفی انجام گرفت. مشارکت‌کنندگان پژوهش شامل ۱۲ نفر (۸ مرد و ۴ زن) از افراد دچار ضایعه نخاعی با دامنه سنی ۲۸ تا ۵۰ سال بودند که با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند با حداکثر تنوع تا رسیدن به اشباع داده‌ها انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق و نیمه‌ساختاریافته گردآوری شد و با استفاده از روش هفت‌مرحله‌ای کلایزی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: تحلیل تجربیات زیسته مشارکت‌کنندگان به استخراج ۳ مضمون اصلی شامل «دگرگونی در ادراک خویشتن»، «بازآفرینی روابط بین‌فردی» و «تعالی معنوی و تغییر فلسفه زندگی» و ۹ مضمون فرعی منجر شد. نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد که افراد مبتلا به ضایعه نخاعی با وجود تحمل رنج‌ها و محدودیت‌های جسمانی شدید، می‌توانند به سطوح بالایی از رشد پس از سانحه دست یابند و معنای جدیدی در زندگی خود خلق کنند. توجه به این مؤلفه‌ها و گنجاندن آن‌ها در مداخلات روان‌شناختی و توانبخشی می‌تواند به ارتقای کیفیت زندگی، تاب‌آوری و سازگاری بهتر این افراد کمک شایانی نماید. /downloadfilepdf/1913256