همایش آروین البرز SEPJR 2 3 2026 01 26 طراحی مدل پیشگیرانه مبتنی بر روانشناسی مثبت نگر برای تقویت تاب آوری و سلامت روان در بستر چالش های روانی جامعه معاصر طراحی مدل پیشگیرانه مبتنی بر روانشناسی مثبت نگر برای تقویت تاب آوری و سلامت روان در بستر چالش های روانی جامعه معاصر 112 122 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA لیلا دانشجوی کارشناسی روانشناسی، عضو باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زاهدان فرشید کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، عضو سازمان نظام روانشناسی، عضو انجمن روانشناسان بالینی ایران فاطمه زهرا دانشجوی کارشناسی روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زاهدان مدینه کارشناسی آموزش ابندایی، آموزگار رسمی مقطع ابتدایی 2026 01 26 جامعه معاصر با چالش های روانی فرایندهای نظیر استرس مزمن، اضطراب، و احساس بیگانگی مواجه است که نیازمند رویکردهای پیشگیرانه نوین است. روانشناسی مثبت نگر(Positive Psychology) ، با تمرکز بر نقاط قوت، شکوفایی، و بهزیستی، چارچوبی قدرتمند برای مداخله های پیشگیرانه ارائه می دهد. این مقاله با هدف طراحی یک مدل مفهومی جامع برای تقویت تاب آوری و سلامت با تکیه بر اصول روانشناسی مثبت نگر تدوین شده است. این مدل بر مبنای مرور جامع ادبیات نظری و تجربی، تعامل چند وجهی میان سازه هایی چون امید (Hope) خوش بینی (Optimism) معنای زندگی (Meaning in Life) وسرمایه روانشناختی مثبت (Positive Psychological Capital-PsyCap) را با تاب آوری به عنوان سازه محوری در نظر می گیرد. روش شناسی پژوهشی از نوع کیفی-نظری بوده و با رویکرد گردآوری داده های ثانویه و تحلیل مفهومی مدل های موجود انجام پذیرفته است. یافته ها نشان دادند که سازه های مثبت نگر، از طریق تقویت منابع درونی فرد، نقش محافظتی در برابر عوامل استرس زای محیطی ایفا می کنند. مدل پیشنهادی، یک چارچوب گام به گام برای نهادینه سازی ویژگی های مثبت در سطوح فردی، سازمانی و اجتماعی ارائه می دهد که نه تنها بر کاهش آسیب ها (رویکرد درمانی سنتی) بلکه بر ارتقاء سطح بهزیستی(رویکرد پیشگرانه) تاکید دارد. این مدل می تواند مبنایی برای طراحی برنامه های مداخله ای هدفمند در سطح سیاست گذاری های بهداشت روان عمومی کشور قرار گیرد. جامعه معاصر با چالش های روانی فرایندهای نظیر استرس مزمن، اضطراب، و احساس بیگانگی مواجه است که نیازمند رویکردهای پیشگیرانه نوین است. روانشناسی مثبت نگر(Positive Psychology) ، با تمرکز بر نقاط قوت، شکوفایی، و بهزیستی، چارچوبی قدرتمند برای مداخله های پیشگیرانه ارائه می دهد. این مقاله با هدف طراحی یک مدل مفهومی جامع برای تقویت تاب آوری و سلامت با تکیه بر اصول روانشناسی مثبت نگر تدوین شده است. این مدل بر مبنای مرور جامع ادبیات نظری و تجربی، تعامل چند وجهی میان سازه هایی چون امید (Hope) خوش بینی (Optimism) معنای زندگی (Meaning in Life) وسرمایه روانشناختی مثبت (Positive Psychological Capital-PsyCap) را با تاب آوری به عنوان سازه محوری در نظر می گیرد. روش شناسی پژوهشی از نوع کیفی-نظری بوده و با رویکرد گردآوری داده های ثانویه و تحلیل مفهومی مدل های موجود انجام پذیرفته است. یافته ها نشان دادند که سازه های مثبت نگر، از طریق تقویت منابع درونی فرد، نقش محافظتی در برابر عوامل استرس زای محیطی ایفا می کنند. مدل پیشنهادی، یک چارچوب گام به گام برای نهادینه سازی ویژگی های مثبت در سطوح فردی، سازمانی و اجتماعی ارائه می دهد که نه تنها بر کاهش آسیب ها (رویکرد درمانی سنتی) بلکه بر ارتقاء سطح بهزیستی(رویکرد پیشگرانه) تاکید دارد. این مدل می تواند مبنایی برای طراحی برنامه های مداخله ای هدفمند در سطح سیاست گذاری های بهداشت روان عمومی کشور قرار گیرد. /downloadfilepdf/19326