Hamayesh Arwin Alborz همایش آروین البرز <meta name= فصلنامه یافته های نوین در علوم اجتماعی، علوم تربیتی و روانشناسی SEPJR 2 4 2026 04 19 Studying the Effect of Game-Based Education (Using Artificial Intelligence) on Interpersonal Relationships and Social Adaptation of Second Grade Elementary School Students in Mashhad بررسی تاثیر آموزش بازی محور (با استفاده از هوش مصنوعی) بر روابط میان فردی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهر مشهد 16 35 FA Mehdi Kafash استادیار، مدیریت آموزشی، واحد بردسکن، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسکن، ایران. مهدی کفاش استادیار، مدیریت آموزشی، واحد بردسکن، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسکن، ایران. Mahboubeh Attariani کارشناسی ارشد، علوم تربیتی گرایش آموزش ابتدایی، واحد بردسکن، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسکن، ایران محبوبه عطاریانی کارشناسی ارشد، علوم تربیتی گرایش آموزش ابتدایی، واحد بردسکن، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسکن، ایران Reza Arefi Shirvan گروه علوم تربیتی، واحد بردسکن، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسکن، ایران رضا عارفی شیروان گروه علوم تربیتی، واحد بردسکن، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسکن، ایران Saeed Keramati Tolaei استادیار، گروه علوم تربیتی، واحد کاشمر، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشمر، ایران. سعید کرامتی تولایی استادیار، گروه علوم تربیتی، واحد کاشمر، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشمر، ایران. Alireza Ghorbani دانشجوی کارشناسی ارشد، مدیریت آموزشی، واحد بردسکن، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسکن، ایران علیرضا قربانی دانشجوی کارشناسی ارشد، مدیریت آموزشی، واحد بردسکن، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسکن، ایران 2026 04 19 پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش بازی محور (با استفاده از هوش مصنوعی) بر روابط میان فردی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهر مشهد انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح مقایسه گروه¬های نابرابر بود. جامعه پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهر مشهد به تعداد 800 نفر بودند و نمونه آماری 30نفر از دانش آموزان دوره دوم ابتدایی که براساس نمونه گیری خوشه ای به عنوان نمونه انتخاب شده و به دو گروه کنترل و آزمایش تقسیم شدند. گروه آزمایش تحت مداخله ی بازی محور قرار گرفتند و در نهایت از هر دو گروه آزمایش و کنترل پس آزمون به عمل آمد. ابزار پژوهش شامل بسته آموزشی استاندارد بازی محور (شافر (2004) ، ترجمه محمد اسماعیل (1397)) پرسشنامه سازگاری دانش آموزان سینها و سینگ (1993)، پرسشنامه مهارت های اجتماعی دانش آموزان سینها و سینگ (1993)، بود . به منظور تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS-24 و (تحیل کوواریانس چندمتغیره) استفاده شد. نتایج تجلیل کواریانس نشان داد فرضیه های تحقیق تایید شده و آموزش بازی محور توانسته بر روابط میان فردی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان تاثیر مثبت داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش بازی محور (با استفاده از هوش مصنوعی) بر روابط میان فردی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهر مشهد انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح مقایسه گروه¬های نابرابر بود. جامعه پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهر مشهد به تعداد 800 نفر بودند و نمونه آماری 30نفر از دانش آموزان دوره دوم ابتدایی که براساس نمونه گیری خوشه ای به عنوان نمونه انتخاب شده و به دو گروه کنترل و آزمایش تقسیم شدند. گروه آزمایش تحت مداخله ی بازی محور قرار گرفتند و در نهایت از هر دو گروه آزمایش و کنترل پس آزمون به عمل آمد. ابزار پژوهش شامل بسته آموزشی استاندارد بازی محور (شافر (2004) ، ترجمه محمد اسماعیل (1397)) پرسشنامه سازگاری دانش آموزان سینها و سینگ (1993)، پرسشنامه مهارت های اجتماعی دانش آموزان سینها و سینگ (1993)، بود . به منظور تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS-24 و (تحیل کوواریانس چندمتغیره) استفاده شد. نتایج تجلیل کواریانس نشان داد فرضیه های تحقیق تایید شده و آموزش بازی محور توانسته بر روابط میان فردی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان تاثیر مثبت داشته باشد. https://sepjr.ir/downloadfilepdf/1999369