همایش آروین البرز SEPJR 2 4 2026 04 19 Studying the Effect of Game-Based Education (Using Artificial Intelligence) on Interpersonal Relationships and Social Adaptation of Second Grade Elementary School Students in Mashhad بررسی تاثیر آموزش بازی محور (با استفاده از هوش مصنوعی) بر روابط میان فردی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهر مشهد 16 35 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA مهدی استادیار، مدیریت آموزشی، واحد بردسکن، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسکن، ایران. محبوبه کارشناسی ارشد، علوم تربیتی گرایش آموزش ابتدایی، واحد بردسکن، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسکن، ایران رضا گروه علوم تربیتی، واحد بردسکن، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسکن، ایران سعید استادیار، گروه علوم تربیتی، واحد کاشمر، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشمر، ایران. علیرضا دانشجوی کارشناسی ارشد، مدیریت آموزشی، واحد بردسکن، دانشگاه آزاد اسلامی، بردسکن، ایران 2026 04 19 پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش بازی محور (با استفاده از هوش مصنوعی) بر روابط میان فردی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهر مشهد انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح مقایسه گروه¬های نابرابر بود. جامعه پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهر مشهد به تعداد 800 نفر بودند و نمونه آماری 30نفر از دانش آموزان دوره دوم ابتدایی که براساس نمونه گیری خوشه ای به عنوان نمونه انتخاب شده و به دو گروه کنترل و آزمایش تقسیم شدند. گروه آزمایش تحت مداخله ی بازی محور قرار گرفتند و در نهایت از هر دو گروه آزمایش و کنترل پس آزمون به عمل آمد. ابزار پژوهش شامل بسته آموزشی استاندارد بازی محور (شافر (2004) ، ترجمه محمد اسماعیل (1397)) پرسشنامه سازگاری دانش آموزان سینها و سینگ (1993)، پرسشنامه مهارت های اجتماعی دانش آموزان سینها و سینگ (1993)، بود . به منظور تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS-24 و (تحیل کوواریانس چندمتغیره) استفاده شد. نتایج تجلیل کواریانس نشان داد فرضیه های تحقیق تایید شده و آموزش بازی محور توانسته بر روابط میان فردی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان تاثیر مثبت داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش بازی محور (با استفاده از هوش مصنوعی) بر روابط میان فردی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهر مشهد انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح مقایسه گروه¬های نابرابر بود. جامعه پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهر مشهد به تعداد 800 نفر بودند و نمونه آماری 30نفر از دانش آموزان دوره دوم ابتدایی که براساس نمونه گیری خوشه ای به عنوان نمونه انتخاب شده و به دو گروه کنترل و آزمایش تقسیم شدند. گروه آزمایش تحت مداخله ی بازی محور قرار گرفتند و در نهایت از هر دو گروه آزمایش و کنترل پس آزمون به عمل آمد. ابزار پژوهش شامل بسته آموزشی استاندارد بازی محور (شافر (2004) ، ترجمه محمد اسماعیل (1397)) پرسشنامه سازگاری دانش آموزان سینها و سینگ (1993)، پرسشنامه مهارت های اجتماعی دانش آموزان سینها و سینگ (1993)، بود . به منظور تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS-24 و (تحیل کوواریانس چندمتغیره) استفاده شد. نتایج تجلیل کواریانس نشان داد فرضیه های تحقیق تایید شده و آموزش بازی محور توانسته بر روابط میان فردی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان تاثیر مثبت داشته باشد. /downloadfilepdf/1999369