همایش آروین البرز SEPJR 1 4 Sustainable Development Management: The Discourse Analysis of the Rhetorical Question of the Refrain Verse of Surah Al-Rahman مدیریت توسعه پایدار: تحلیل گفتمان پرسش بلاغی آیه ترجیعی سوره الرحمن 308 317 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA زهرا سادات موسسه آموزش عالی جهاد دانشگاهی اصفهان 2024 12 30 The present study has answered this question that, according to the study framework of discourse analysis (model of Van Dijk) and the art of rhetoric, what the semantics (meanings and concepts) and pragmatics (functions and uses) of the repetitive and rhetorical refrain verse of "Fabeayi Alaa Rabi'koma Tokadhiban" in the context of righteous surah of al-Rahman are. In order to answer the question of this study, the descriptive qualitative research method of phenomenology was selected, and the discourse analysis conceptual model of Van Dijk was employed. The result of the study showed that the divine mercy is not only the endowment of general blessings, but also a warning to people to try and be aware to benefit from them constantly. The general theme and context of the righteous surah of al-Rahman along with its repetitive rhetorical refrain verse aims to acknowledge and constantly awaken people to the existence and importance of divine blessings and verses, as well as warning and emphasizing the need for proper management of natural resources and the environment in line with sustainable development. In other words, the repetition and stability of the rhetorical refrain question of that righteous surah, in the verses and the whole of that Surah, together with the enumeration of divine and natural blessings that point to their general benefit for all beings of all generations, express the need for proper management of sustainable development in the use of natural and environmental resources. مطالعه حاضر به پاسخگویی این پرسش پرداخته است که با توجه به چهارچوب مطالعاتی علم تحلیل گفتمان (مدل ون دایک) و فن بلاغت، پرسش استفهامی و آیه بلاغی ترجیعی «فَبِأَیِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ» در بافت زمینه ای سوره شریف الرحمن چه معنا، مفهوم و کاربردی دارد. به منظور پاسخگویی به سوال این مطالعه، روش تحقیق کیفی توصیفی پدیدار شناسی مورد انتخاب قرار گرفته و و مدل مفهومی تحلیل گفتمان ون دایک به کار گرفته شد. نتیجه مطالعه نشان داد که رحمانیت الهی نه تنها عطای نعمات عام بلکه آگاهی سازی و هشدار به بندگان برای تلاش برای بهره مندی مدام از آنهاست. موضوع و زمینه کلی سوره شریف الرحمن به همراه آیه بلاغی ترجیعی و تکرار شونده آن اهدافی همچون اقرار گیری و بیدارسازی مکرر و مداوم بندگان به وجود و اهمیت برخورداری از نعمتها و آیات الهی، و همچنین هشدار و تاکید به لزوم مدیریت صحیح منایع طبیعی و محیط زیست را در راستای توسعه پایدار در بر دارد . به بیان دیگر، تکرار و پایداری پرسش بلاغی آن سوره شریف در لابلای آیات و کل آن سوره، همراه با برشماری نعمات الهی و طبیعی که اشاره بر عام المنفعه بودن آنها برای کل موجودات تمام نسل ها نیز دارد، لزوم مدیریت صحیح توسعه پایدار در استفاده از منابع طبیعی و زیست محیطی را خاطر نشان می دارد. /downloadfilepdf/369570