همایش آروین البرز SEPJR 2 1 2025 08 12 Clinical challenges and approaches to treating anger and anxiety caused by methamphetamine withdrawal: A critical review of research focusing on placebo and complementary interventions چالش‌ها و رهیافت‌های بالینی درمان خشم و اضطراب ناشی از ترک مت‌آمفتامین: بررسی انتقادی پژوهش‌ها با تمرکز بر دارونما و مداخلات مکمل 200 215 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA نازنین کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد آیت الله آملی، آمل، ایران. 2025 08 04 Methamphetamine abuse has grown significantly worldwide in recent years, leading to major psychological consequences, including anger and anxiety during withdrawal. Symptoms of anger and anxiety not only reduce a person's motivation and resilience in the face of withdrawal, but are also considered one of the most important factors in relapse. This article aims to critically review clinical challenges and new therapeutic approaches in controlling anger and anxiety caused by methamphetamine withdrawal, with a special focus on the role of placebo and complementary interventions. Selected studies from reputable international databases (PubMed, Scopus, SID, Google Scholar) over the past 15 years were systematically searched and reviewed with keywords related to "anger", "anxiety", "methamphetamine", "placebo" and "complementary interventions". Articles that had a human sample, a clinical trial or quasi-trial design, and specifically addressed anger and anxiety symptoms in the process of methamphetamine withdrawal were included in the study. The analysis of the research literature showed that placebo tools have shown a short-term and significant effect on reducing anxiety and anger in some trials, but their effect is often transient and dependent on patients' expectations. In contrast, complementary approaches such as third-wave therapies (especially acceptance and commitment therapy (ACT), the matrix model, and mindfulness), as well as herbal therapies centered on plants such as lavender and valerian, have shown a significant reduction in psychological symptoms and improved the quality of life of patients during withdrawal. However, differences in methodology, small sample sizes, and lack of long-term follow-up are major limitations of most studies. Treatment of anger and anxiety in the process of methamphetamine withdrawal requires a combined and multifaceted approach. Placebo alone has short-term success, and third-wave and complementary interventions are promising approaches for the long-term management of psychiatric symptoms. Future research should focus on standardizing protocols, increasing sample sizes, and investigating the biological and psychological mechanisms of interventions to increase their effectiveness and generalizability. سوءمصرف مت‌آمفتامین در سال‌های اخیر با رشد چشمگیر در سطح جهانی، پیامدهای روانشناختی عمده‌ای ازجمله بروز خشم و اضطراب را در فرآیند ترک مصرف به همراه داشته است. علائم خشم و اضطراب نه‌تنها انگیزه و تاب‌آوری فرد در مواجهه با ترک را کاهش می‌دهند، بلکه یکی از مهم‌ترین عوامل بازگشت مجدد به مصرف نیز محسوب می‌شوند. این مقاله با هدف بررسی انتقادی چالش‌های بالینی و رهیافت‌های درمانی نوین در کنترل خشم و اضطراب ناشی از ترک مت‌آمفتامین، با تمرکز ویژه بر نقش دارونما و مداخلات مکمل، انجام شده است. مطالعات منتخب از پایگاه‌های معتبر بین‌المللی (PubMed, Scopus, SID, Google Scholar) طی 15 سال اخیر با کلیدواژه‌های مرتبط با «خشم»، «اضطراب»، «مت‌آمفتامین»، «دارونما» و «مداخلات مکمل» جست‌وجو و مرور نظام‌مند شدند. مقالاتی وارد مطالعه شدند که دارای نمونه انسانی، طراحی کارآزمایی بالینی یا شبه‌آزمایی بوده و به‌صورت اختصاصی به نشانه‌های خشم و اضطراب در فرآیند ترک مت‌آمفتامین پرداخته بودند. تحلیل ادبیات پژوهشی نشان داد ابزارهای دارونما (Placebo) در برخی کارآزمایی‌ها اثر کوتاه‌مدت و معنادار بر کاهش اضطراب و خشم نشان داده‌اند، اما تأثیر آن‌ها غالباً گذرا و وابسته به انتظارات بیماران است. در مقابل، رویکردهای مکمل همچون درمان‌های موج سوم (به‌ویژه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT)، مدل ماتریکس و ذهن‌آگاهی)، و نیز گیاه‌درمانی با محوریت گیاهانی نظیر اسطوخودوس و سنبل‌الطیب، کاهش معناداری در علائم روانی نشان داده‌ و موجب بهبود کیفیت زندگی بیماران در مراحل ترک شده‌اند. با این حال، اختلاف در روش‌شناسی، حجم نمونه پایین و کمبود پیگیری‌های طولانی‌مدت، محدودیت عمده اکثر مطالعات محسوب می‌شود. درمان خشم و اضطراب در فرآیند ترک مت‌آمفتامین نیازمند رویکردی ترکیبی و چندوجهی است. استفاده صرف از دارونما، موفقیت کوتاه‌مدت دارد و مداخلات موج سوم و مکمل، رویکردهای امیدوارکننده‌ای برای مدیریت بلندمدت علائم روانی به حساب می‌آیند. آینده پژوهش‌ها باید بر استانداردسازی پروتکل‌ها، افزایش حجم نمونه و بررسی مکانیسم‌های زیستی و روانشناختی مداخلات تمرکز داشته باشد تا اثربخشی و قابلیت تعمیم آنها افزایش یابد. /downloadfilepdf/388668