همایش آروین البرز SEPJR 1 4 Examining the role of education in dealing with the harms of new media بررسی نقش آموزش و پرورش در مقابله با آسیب های رسانه های نوین 85 100 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA محسن دکتری پژوهشگری علوم اجتماعی دانشگاه تهران فاطمه کارشناس ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه تهران 2025 03 23 Today, the media are considered as the central nervous system of society. Although the global domination system, with its emphasis on media imperialism, has made cultural imperialism dominant in the world, it has presented an interpretation of the media that, regardless of all the problems that arise from it, indicates the power and high function of the media: the interpretation that considers "the media as the second god" is an appropriate term for the power and function of the media today. The media, which is in itself a suitable tool for the development of healthy communication, has unfortunately become a means of cultural domination and domination in the hands of power seekers and colonialists. It seems that the development of the media is a completely desirable and error-free phenomenon and is necessary and essential for the realization of the global village. Although new communication technologies have made a significant contribution to the advancement of science and human welfare, in a short experience of several years, it has been shown that they also have some negative consequences and harms. By destroying cultural security, national identity, and dominant values ​​of countries, new media have captured the souls, minds, thoughts, and lives of different nations of the world. In such circumstances, education, as one of the most powerful institutions in society in terms of human resources and the most extensive cultural system in the country, which directly covers a large population, can protect youth, families, and ultimately the country from the harms of new media by adopting rational and ideal strategies. Undoubtedly, the lack of sufficient familiarity of children and adolescents with social skills is the root of most of their social vulnerabilities; therefore, examining the role of social skills training in reducing social harms in schools can be very helpful. Considering that education is related to individuals for 12 years, and school is one of the most effective social environments, and people and families are also in contact with this environment when their children are in school; Therefore, students are at an age where, if they are given sufficient information, they will rarely be involved in various harms, including those caused by the media, at an older age. Education and training should open the doors of their classrooms to the development of programs based on increasing skills in using the media and preventing their harms. امروزه رسانه ها به عنوان نظام مرکزی اعصاب جامعه تلقی می شوند. هر چند نظام سلطه جهانی با تأکید بر امپریالیسم رسانه ای، امپریالیسم فرهنگی را در دنیا حاکم ساخته، لیکن تعبیری از رسانه ارائه داده که صرفنظر از همه ی مسائل مترتب بر آن، حاکی از قدرت و کارکرد بالای رسانه است: تعبیری که «رسانه ها را خدای دوم» می داند واژه ی مناسبی برای قدرت و کارکرد امروزی رسانه ها است. رسانه که به خودی خود ابزاری مناسب جهت گسترش ارتباطات سالم می باشد، متاسفانه به دست آلوده قدرت طلبان و استعمارگران به وسیله ای جهت استیلا و سلطه فرهنگی بدل شده است. چنین به نظر می آید که پیشرفت رسانه ها، پدیده ای کاملا مطلوب و عاری از خطاست و برای تحقق دهکده جهانی، لازم و ضروری است. گرچه تکنولوژی های جدید ارتباطی، سهم به بسزایی در پیشرفت علم و رفاه انسانی دارند اما در تجربه کوتاه و چندین ساله معلوم شده است دارای برخی آسیب ها و پیامدهای منفی نیز هستند. رسانه های نوین با اضمحلال امنیت فرهنگی، هوّیت ملی و ارزش های مسلط کشورها، روح و ذهن، اندیشه و جان و فرهنگ ملت های مختلف جهان را در چنبره ی خود درآورده اند. در چنین شرایطی آموزش و پرورش به عنوان یکی از قدرتمند ترین نهادهای جامعه به لحاظ در اختیار داشتن نیروهای انسانی و همچنین گسترده ترین دستگاه فرهنگی کشور است که به طور مستقیم جمعیتی بزرگ را تحت پوشش قرار داده است، با اتخاذ راهبردهای خردگرایانه و آرمانی می تواند جوانان، خانواده ها و در نهایت کشور را از آسیب های رسانه های نوین در امان بدارد. بدون شک ناآشنایی کافی کودکان و نوجوانان با مهارت های اجتماعی ریشه اغلب آسیب پذیری های اجتماعی آنهاست؛ از این رو بررسی نقش آموزش مهارت های اجتماعی در کاهش آسیب های اجتماعی در مدارس می تواند بسیار کمک کننده باشد. با توجه به این که آموزش وپرورش، ۱۲ سال با افراد ارتباط دارد و مدرسه یکی از مؤثرترین محیط های اجتماعی است و مردم و خانواده ها نیز در زمان حضور فرزندانشان در مدرسه، با این محیط در ارتباط هستند؛ بنابراین دانش آموزان در سنی قرار دارند که اگر اطلاعات کافی به آن ها داده شود، به ندرت در سنین بالاتر درگیر آسیب های گوناگون از جمله آسیب های ناشی از رسانه ها می شوند. آموزش و پرورش باید درهای کلاسهای خود را برای توسعه برنامه های مبتنی بر افزایش مهارت استفاده از رسانه ها و پیشگیری از آسیب های آنها باز کند. /downloadfilepdf/666461