همایش آروین البرز SEPJR 1 3 A review of new findings on the Neurobiopsychosocial etiology of Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD); focusing on multifactorial and multicomponent methods of prevention, treatment and environmental enrichment مروری بر یافته‌های نوین سبب‌شناسی نوروبایوسایکوسوشال اختلال کم‌توجهی - بیش فعالی (ADHD)؛ با تمرکز بر روش‌های چند‐عاملی و چند‐مؤلفه‌ای پیشگیری، درمان و غنی‌سازی محیطی 410 431 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA یونس دستیار آموزشی - دانشگاه آزاد اسلامی - واحدهای اهواز و شوشتر آیناز ندارد بهار سادات ندارد زهرا ندارد پریسا ندارد الهام ندارد فاطمه ندارد الیسا ندارد فاطمه ندارد 2025 02 04 Abstract Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) is one of the most common childhood psychological disorders that has significant impacts on a child's education, behavior, and social relationships. According to the latest edition of the American Psychiatric Association's Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5-TR, 2021), ADHD is a common neurodevelopmental disorder in childhood, adolescence, and adulthood that is characterized by difficulty paying attention, hyperactivity, and impulsive behaviors, and if not diagnosed in a timely manner, can have long-term negative effects on a person's life. Structural changes in the brain, imbalances in neurotransmitters, genetic factors, metabolic factors, heredity, genes, as well as environmental and psychological factors are involved. Stimulant drugs (such as methylphenidate, amphetamines, etc.), and non-stimulant drugs (such as atomoxetine, guanfacine, etc.), are the front line of treatment for this disorder. Along with drug therapy, psychotherapy, behavioral therapy, and supportive therapies, or a combination of these treatments, are also effective. Signs of this disorder usually begin in preschool or early school years and may continue into adulthood. This disorder typically divided into three main types: 1. Inattentive Type: In which the child has more attention problems than hyperactivity. 2. hyperactive-Impulsive Type: In which the child has more hyperactivity and impulsive behaviors. 3. Combined Type: In which the child shows both inattention and hyperactivity traits. In this study, we examined the latest findings on the Neurobiopsychosocial etiology of ADHD, modern methods of prevention, its impact on the lives of sufferers, with a review of the treatment process and how to improve. Finally, considering that ADHD is a disorder with a multifactorial etiology, so we first suggest the prevention of the formation of this disorder be considered by therapists and families using the methods described in this article, and then early diagnosis and early intervention using a combination of various treatment methods (pharmacological and non-pharmacological) are suggested. چکیده اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی (ADHD ) یکی از شایع‌ترین اختلالات روان‌شناختی در دوران کودکی است که تأثیرات قابل‌توجهی بر تحصیل، رفتار، و روابط اجتماعی کودک دارد. طبق آخرین ویرایش راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی انجمن روان‌پزشکی آمریکا (DSM-5-TR ،2021)، ADHD یک اختلال عصبی رشدی شایع در دوران کودکی، نوجوانی و بزرگسالی است که با مشکل در توجه، بیش‌فعالی و رفتارهای تکانشی مشخص می‌شود، و درصورتی‌که به‌موقع تشخیص داده نشود، می‌تواند تأثیرات منفی طولانی‌مدتی بر زندگی فرد بگذارد. تغییرات ساختاری مغز، عدم تعادل در انتقال‌دهنده‌های عصبی، عوامل ژنتیکی، عوامل متابولیک، ارث پذیری، ژن‌ها و همچنین عوامل محیطی و روان‌شناختی در آن دخیل است. داروهای محرک (مانند متیل فنیدات ، آمفتامین ها و ...)، و داروهای غیر محرک (مانند اتوموکستین ، گوانفاسین و ...)، خط مقدم درمان این اختلال هستند. هم‌زمان با دارودرمانی، رویکردی‌های روان‌درمانی، رفتاردرمانی و درمان‌های حمایتی یا ترکیبی از این درمان‌ها نیز برای درمان مؤثر هستند. علائم این اختلال معمولاً در دوران پیش‌دبستانی یا اوایل دوران مدرسه شروع می‌شود و ممکن است تا دوره بزرگسالی ادامه یابد. این اختلال به‌طورمعمول به سه نوع اصلی تقسیم می‌شود: 1. نوع نقص توجه (Inattentive Type): که در آن کودک بیشتر با مشکلات توجه مواجه است تا بیش‌فعالی. 2. نوع بیش‌فعالی-تکانشی (Hyperactive-Impulsive Type): که در آن کودک بیشتر ویژگی‌های بیش‌فعالی و رفتارهای تکانشی دارد. و 3. نوع ترکیبی (Combined Type): که در آن کودک هر دو ویژگی نقص توجه و بیش‌فعالی را نشان می‌دهد. در این پژوهش به بررسی جدیدترین یافته‌های سبب‌شناسی نورولوژیکی-زیستی-روانی-اجتماعیADHD، روش‌های مدرن پیشگیری، تأثیر آن بر زندگی مبتلایان، با گذری بر روند درمان و چگونگی بهبود پرداختیم. در نهایت با توجه به اینکه ADHD یک اختلال با اتیولوژی چند فاکتوری است، بنابرین ابتدا پیشنهاد می کنیم پیشگیری از شکل‌گیری این اختلال به روش های بیان‌شده در این مطالعه موردتوجه درمانگران و خانواده‌ها قرار گیرد، و پس‌ازآن تشخیص زودهنگام و مداخله زودهنگام با به‌کارگیری ترکیبی از انواع روش‌های درمانی (دارویی و غیر دارویی) پیشنهاد می‌گردد. /downloadfilepdf/679962