پژوهش حاظر با هدف تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نشخوار فکری و افکار ناکارامد در زنان نابارور انجام شد. این پژوهش از نوع شبه ‌آزمایشی با یک گروه و طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون و آزمون پیگیری می باشد. جامعه پژوهش شامل تمامی زنان نابارور 25 تا 35 ساله مراجعه کننده به مراکز ناباروری شهر تهران در سال 1403 بودند . که با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله 15 نفر از کسانی که ملاک های ورود را دارا بودند انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه نشخوار ذهنی نولن هوکسما و مارو (1991) و پرسشنامه نگرش ناکارآمد ویسمن و بک (1978) و جلسات مداخله درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد هیز (2002)بود. داده¬ها به روش تحلیل واریانس با اندازه گیری گیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که در نشخوار فکری زنان نابارور سطح معنی داری آزمون¬های چندمتغیری کمتر از 05/0 می¬باشد که نشان می‌دهد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به طور معناداری بر نشخوار فکری تأثیر دارد. همچنین سطح معنی داری آزمون¬های چندمتغیری کمتر از 05/0 می-باشد که نشان می‌دهد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به طور معناداری بر افکار ناکارامد تأثیر دارد. با توجه به یافته های پژوهش می توان نتیجه گیری کر د این نوع درمان با تمرکز بر پذیرش تجربیات درونی، بدون قضاوت و تلاش برای تغییر آن‌ها، به افراد کمک می‌کند تا از درگیری ذهنی با افکار منفی و نشخوار فکری رها شوند. درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، با تأکید بر زندگی در لحظه حال و ارزش‌گذاری بر آنچه واقعاً برای فرد مهم است، باعث کاهش نشخوار ذهنی و افکار ناکارآمد می‌شود.

افکار ناکارامد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد زنان نابارور نشخوار فکری.