پژوهش حاضر با هدف تبیین الگوی ساختاری سلامت معنوی و واکاوی مکانیسم‌های اثرگذاری آن بر شاخص‌های موفقیت تحصیلی در دانش‌آموزان مقطع متوسطه تدوین شده است. دوره نوجوانی به دلیل تقارن با بحران‌های هویت‌یابی و پرسش‌های بنیادین وجودی، نیازمند پارادایم‌های آموزشی کل‌نگر است که فراتر از شایستگی‌های شناختی، به توسعه ابعاد روحی و اخلاقی یادگیرندگان بپردازند. این مطالعه با اتخاذ رویکردی مروری-تحلیلی و با استناد به متون علمی و پژوهش‌های نوین داخلی و بین‌المللی، نشان می‌دهد که سلامت معنوی به عنوان هسته مرکزی بهزیستی، از طریق میانجی‌گری متغیرهایی چون تنظیم هیجانی، تاب‌آوری روان‌شناختی و هدفمندی درونی، تأثیری مستقیم و فزاینده بر عملکرد تحصیلی دارد. یافته‌ها حاکی از آن است که ادغام نظام‌مند تربیت عاطفی مبتنی بر آموزه‌های قرآنی و راهبردهای آموزش منش در برنامه‌های درسی، منجر به شکل‌گیری هویت یکپارچه و کاهش فرسودگی تحصیلی می‌گردد. همچنین، این پژوهش ضمن ارائه یک الگوی مفهومی و تبیینی، موانع ساختاری و فرصت‌های راهبردی در نهادینه‌سازی سلامت معنوی در محیط‌های آموزشی را در قالب ماتریس‌های تحلیلی مورد بررسی قرار داده است. نتایج بر ضرورت دگردیسی در سیاست‌گذاری‌های آموزشی و توانمندسازی کادر تربیتی جهت خلق فضاهای آموزشی معنامحور تأکید می‌ورزد تا از این گذرگاه، سلامت روان و تعالی تحصیلی نسل آینده تضمین گردد.

سلامت معنوی موفقیت تحصیلی مدارس متوسطه تربیت عاطفی بهزیستی کل‌نگر هویت‌یابی.