تحولات سریع و گسترده در عصر دیجیتال و ورود فناوری‌های نوین به عرصه‌های مختلف زندگی بشری، نظام‌های آموزشی را با چالش‌ها و فرصت‌های بی‌سابقه‌ای مواجه ساخته است. در این میان، هوش مصنوعی به عنوان یکی از قدرتمندترین ابزارهای تکنولوژیک، پتانسیل عظیمی برای دگرگونی ساختارهای مدیریت و رهبری در مدارس از خود نشان داده است. با این حال، ورود این فناوری به محیط‌های آموزشی نیازمند بررسی‌های دقیق و تدوین چارچوب‌های مفهومی منسجمی است تا اطمینان حاصل شود که استفاده از آن نه تنها به بهبود کارایی و اثربخشی فرآیندهای مدیریتی کمک می‌کند، بلکه با اصول اخلاقی و عدالت آموزشی نیز همخوانی دارد. این مقاله مروری با هدف بررسی جامع نقش هوش مصنوعی در ساختار مدیریت مدارس و تدوین یک چارچوب مفهومی برای ادغام اخلاقی، اثربخش و عادلانه آن انجام شده است. در این راستا، ادبیات پژوهشی موجود در زمینه کاربردهای هوش مصنوعی در آموزش، تغییرات نقش مدیران و معلمان، چالش‌های مرتبط با حریم خصوصی و امنیت داده‌ها، و همچنین ضرورت اتخاذ رویکردهای انتقادی و انسان‌محور در استفاده از این فناوری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج این بررسی نشان می‌دهد که برای بهره‌مندی حداکثری از ظرفیت‌های هوش مصنوعی در مدارس، رهبران آموزشی باید ضمن ارتقای سواد داده‌ای و تکنولوژیک خود، سیاست‌ها و دستورالعمل‌های شفافی را برای استفاده مسئولانه از این فناوری تدوین نمایند. چارچوب پیشنهادی این پژوهش، بر لزوم ایجاد تعادل میان نوآوری‌های تکنولوژیک و ارزش‌های انسانی تاکید ورزیده و مسیری روشن را برای سیاست‌گذاران و مدیران آموزشی در جهت پیاده‌سازی موفقیت‌آمیز هوش مصنوعی فراهم می‌آورد.

هوش مصنوعی رهبری آموزشی مدیریت مدارس عدالت آموزشی اخلاق حرفه‌ای.