زمینه و هدف: ضایعه نخاعی رویدادی تغییردهنده و چالش‌برانگیز در زندگی است که علاوه بر پیامدهای منفی، می‌تواند بستری برای تغییرات مثبت روان‌شناختی فراهم کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی پدیدارشناختی تجربه زیسته رشد پس از سانحه در افراد دچار ضایعه نخاعی انجام شد. روش پژوهش: این مطالعه با رویکرد کیفی و به روش پدیدارشناسی توصیفی انجام گرفت. مشارکت‌کنندگان پژوهش شامل ۱۲ نفر (۸ مرد و ۴ زن) از افراد دچار ضایعه نخاعی با دامنه سنی ۲۸ تا ۵۰ سال بودند که با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند با حداکثر تنوع تا رسیدن به اشباع داده‌ها انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق و نیمه‌ساختاریافته گردآوری شد و با استفاده از روش هفت‌مرحله‌ای کلایزی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: تحلیل تجربیات زیسته مشارکت‌کنندگان به استخراج ۳ مضمون اصلی شامل «دگرگونی در ادراک خویشتن»، «بازآفرینی روابط بین‌فردی» و «تعالی معنوی و تغییر فلسفه زندگی» و ۹ مضمون فرعی منجر شد. نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد که افراد مبتلا به ضایعه نخاعی با وجود تحمل رنج‌ها و محدودیت‌های جسمانی شدید، می‌توانند به سطوح بالایی از رشد پس از سانحه دست یابند و معنای جدیدی در زندگی خود خلق کنند. توجه به این مؤلفه‌ها و گنجاندن آن‌ها در مداخلات روان‌شناختی و توانبخشی می‌تواند به ارتقای کیفیت زندگی، تاب‌آوری و سازگاری بهتر این افراد کمک شایانی نماید.

واژگان کلیدی: رشد پس از سانحه ضایعه نخاعی پدیدارشناسی تجربه زیسته پژوهش کیفی.