بازی های حرکتی یکی از ظرفیت های مهم تربیت بدنی مدرسه ای برای پیوند دادن رشد جسمانی با فرایندهای شناختی و اجتماعی کودکان است. هدف مقاله حاضر بررسی نقش بازی های حرکتی هدفمند در ارتقای مهارت های شناختی و اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی بر اساس شواهد پژوهشی موجود است. این پژوهش از نوع مروری ـ تحلیلی است و با بررسی مطالعات مروری، فراتحلیل ها و پژوهش های مداخله ای مرتبط با فعالیت بدنی، بازی حرکتی، کارکردهای اجرایی و شایستگی های اجتماعی ـ هیجانی کودکان انجام شد. شواهد بررسی شده نشان می دهد فعالیت بدنی و برنامه های حرکتی ساختاریافته می توانند در برخی مؤلفه های شناختی، از جمله توجه و کارکردهای اجرایی، و نیز در مؤلفه هایی از یادگیری اجتماعی ـ هیجانی مانند همکاری، رفتار اجتماعی و تنظیم هیجان نقش مثبت داشته باشند. با این حال، شدت اثرها در مطالعات یکسان نیست و تفاوت در نوع فعالیت، مدت مداخله، سن کودکان و شیوه سنجش پیامدها از عوامل مؤثر بر ناهمگونی نتایج است. بر این اساس، بازی های حرکتی هدفمند زمانی بیشترین ظرفیت تربیتی را دارند که متناسب با سن، دارای هدف آموزشی روشن، مشارکت محور و از نظر حرکتی و شناختی متنوع طراحی شوند. نتیجه کلی نشان می دهد ادغام هدفمند بازی های حرکتی در برنامه تربیت بدنی ابتدایی می تواند رویکردی عملی برای حمایت همزمان از رشد حرکتی، شناختی و اجتماعی دانش آموزان باشد

بازی های حرکتی فعالیت بدنی مهارت های شناختی مهارت های اجتماعی دانش آموزان ابتدایی