هدف پژوهش حاضر بررسی نقش باورهای فراشناختی و سطح خودکارآمدی در پیش‌بینی سلامت روان دانش‌آموزان مقطع بتدایی است. این مطالعه از نوع توصیفی–همبستگی بوده و جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان مدارس ابتدایی شهرستان بابلسر در سال تحصیلی ۱۴۰۰–۱۴۰۱ بود. نمونه‌ای به حجم ۵۱۴ نفر (۳۰۲ دختر و ۲۱۲ پسر) به روش خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شد. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-28)، مقیاس خودکارآمدی عمومی (GSE) و پرسشنامه فراشناخت ولز (MCQ-30) بود. نتایج تحلیل آماری نشان داد بین باورهای منفی فراشناختی و سلامت روان رابطه منفی و معنادار و بین خودکارآمدی و سلامت روان رابطه مثبت معناداری وجود دارد. یافته‌ها بر اهمیت تقویت مهارت‌های شناختی و باورهای مثبت دانش‌آموزان در ارتقای سلامت روان تأکید می‌کند.

باور فراشناختی خودکارامدی سلامت روان